Pierwsza kartka z pamiętnika

Drogi pamiętniczku! 
Dzisiaj widziałam się z Mateuszem... Jaki on jest ładny... Ale niestety on o mnie tak nie myśli :( Dzisiaj, na przykład popchnął mnie na pewnego chłopca z 4 klasy i powiedział, żebym się pie**yła. Mam tego dość!! Co oni do mnie mają??!! Przecież nie śmierdzę, nie jestem żadnym potworem, nie jestem nie miła, jestem tylko sobą! Nic im nie zrobiłam, ale oni mi dużo... To wszystko zaczęło się od zmiany szkoły. Przyszłam do tej podstawówki jak miałam dziewięć lat. Od razu wszyscy mnie znienawidzili. Nigdy nie wiedziałam czemu i nadal się nad tym zastanawiam... Moja mama, oczywiście nic nie wie. Myśli, że mam dużo koleżanek w szkole, tylko ich rodzice nie pozwalają im nikogo odwiedzać . Wiem, że to dziwne, ale mama w to wierzy. Czasem mówię jej, że idę do jednej z tych moich wymyślonych koleżanek, ale tak naprawdę w tym czasie chodzę do parku i wyobrażam sobie inne życie... W poprzedniej szkole byłam lubiana, nawet bardzo. Miałam tam jedną najlepszą przyjaciółkę, z którą nadal utrzymuję kontakt, ale niestety mieszka ona baardzo daleko ode mnie. Musiałam się przeprowadzić do nowego miasta, ponieważ mój ojciec znęcał się nad mamą i mną i moja mama chciała jak najszybciej uciec z tamtego miejsca. Bardzo mi smutno... Gdyby nie to, że miałam takiego tatę, to miałabym inne życie, stanowczo inne życie...